Getuigenis van Gods ware liefde voor:
Bastiaan van de Wetering

Ik ben christelijk opgevoed, maar toen ik een tiener werd had ik het wel een beetje gehad met de kerk. Ik vond het bijzonder saai! Ik ben nog wel een tijdje zogenaamd naar de kerk gegaan maar dan hing ik rond die tijd meestal ergens op straat met een maatje die in het hetzelfde schuitje zat als ik, of we zaten op een school pleintje onze tijd vol te "hangen".

Op den duur hoefde ik van mijn ouders niet meer verplicht mee naar de kerk. Ergens rond mijn 16de, denk ik. Dus als mijn ouders naar de kerk gingen, bleef ik thuis. Meestal kon ik dat ook wel gebruiken na de "standaard" zaterdagavondjes. Sinds die tijd zijn er behoorlijk wat remmingen los gekomen in mijn toenmalige levenswijze. Nu weet ik dat ik toen een bepaalde leegte had in mijn hart die ik probeerde op te vullen met allemaal tijdelijke bevredigingen. Ik vond het heel normaal om dronken te zijn en weed roken deed ik ook al een tijdje. School flopte volkomen, alles ging er fout. Ik ging in de bouw werken, daar ging ik lekker verder met dat primitieve leventje. Ik miste een bepaalde liefde in mijn leven, weet ik nu achteraf. Dus Bas ging zijn heil maar eens bij prostituees en andere meisjes zoeken. Het leek allemaal leuk en aardig maar ik bleef die leegte houden. Het werd steeds maar tijdelijk opgevuld. Ik ging van de ene ellendige relatie naar de andere, in one-nightstands vond ik het ook niet. Het was trouwens niet zo dat ik er op dat moment zo bewust mee om ging, maar dat zie ik nu pas achteraf. Ik had weinig ruggengraat en liet me makkelijk meeslepen van het een naar het ander. Ik was eigenlijk ook nog een beetje bang uit gevallen en omdat te verbloemen nam ik aan vechtsporten deel. Dan leek het nog iets. Ik leefde meer voor mijn omgeving dan voor mezelf. Mijn toekomst werd toen bepaald door mijn omgeving. De bouw beviel me ook niet zo denderend. Ik ging werken in een gevangenis. In het begin was het nog wel grappig maar op den duur werd het behoorlijk saai. Ik trainde me toen der tijd helemaal suf, in de sportschool en aan die vechtsporten. Ik ging helemaal op in het sporten. Dat was heel belangrijk voor mij op dat moment. Dat was de motivatie om mijn bed uit te komen. "Weer veel sporten vandaag". Ik had daar ook alle tijd om te sporten en deed met meerdere keren op een dag als het even kon. Ik heb daar 3,5 jaar gewerkt van mijn 19de tot mijn 22ste. Omdat ik wist dat ik meer in mijn mars had dan wat ik daar liet zien besloot ik daar te stoppen en te gaan studeren. Na twee toelatingstesten werd ik aangenomen. En ging leven als een student, lekker vrij. Ik had toen net een relatie achter de rug en ik was het zo ontzettend zat om steeds van die vriendinnen te hebben waar ik het eigenlijk gewoon niet goed mee kon vinden. Dit omdat onze principes ver van elkaar verwijderd lagen. Ik leefde er gewoon lekker op los en deed zo'n beetje alles wat God verboden heeft.

In de zomer kwam ik in contact met wat mensen die me vertelden over een jongeren samenkomst die echt helemaal fantastisch zou zijn, het was alleen wel christelijk. Aanvankelijk werd er gezegd dat het een cabaretvoorstelling zou zijn. Het bleek anders. Ik ben daar samen met nog wat mensen heen gegaan, gewoon uit nieuwsgierigheid. Mijn ouders en broertje waren daar ook trouwens. (Toeval?) Dat was op 16 okt 2005. Er sprak die avond een mijnheer die Herman Boon heet. En die had een geinig preekje, dacht ik. Ik voelde me tijdens de dienst wel een beetje aan gesproken, want hij zei: "Als je jezelf niet traint in je bekwaamheden van God dan ben je dom". En dat bleef hij maar herhalen. Zijn praatje ging verder en hij moedigde de honderden jongeren daar aan om meer te gaan bidden, want daar zit kracht in, zei hij. En hij deed een oproep: "Wie wilt er iedere dag, een maand lang, een uur bidden en tijd met God houden". Ik dacht: ik niet hoor, waarom zou ik? Ik lijk wel gek ieder dag een uur in de lucht kletsen: wat lachwekkend, het moet niet gekker worden.

 Ik reed die avond samen met een vriend naar huis. En we bespraken de avond. Ik vond het op zich best wel gezellig daar maar ik kon me niet openstellen voor nieuwe dingen omdat ik me schaamde voor hem. Ik zei: "De volgende keer ga ik wel alleen, zonder jouw dan kan ik me er misschien voor openstellen". En mijn maatje zei precies hetzelfde, die dacht er ook zo over. We reden lekker verder en op eens gebeurde er iets in mijn denken ik begon heel anders te denken. Ik zei tegen mijn maatje Gerbert "Als ik me al niet eens open kan stellen tegenover jou, vanwege schaamte, hoe moet dat dan wel niet zijn met al die vreemde mensen daar". Hij beaamde het. En daarna gebeurde er iets heel aparts in de auto we reden gewoon door maar we begonnen heel openlijk over het geloof in Jezus te praten iets wat we anders nooit deden. Nu weet ik dat de Heilige Geest in de auto was en ons deze dingen liet zeggen en meemaken. We kregen allebei nog tijdens de rit een grotere nieuwsgierigheid naar God en Zijn liefde. En we besloten samen om ook gehoor te geven aan de oproep die er gedaan is om één uur per dag, een maand lang, God te zoeken.

Het is echt fenomenaal wat er toen allemaal gebeurd is die maand. Ik begon de liefde die God voor mij persoonlijk heeft te ervaren en ik werd compleet veranderd in mijn levenswijze en denkpatronen. De leegte in mijn hart werd volledig opgevuld. Zo opgevuld had ik het nog nooit gevoeld. Het was echt heel bijzonder. Het is een beetje te vergelijken met verliefd zijn alleen dan goddelijk, dus veel intenser. Het klinkt misschien een beetje maf maar ik heb nog nooit zo veel gehuild als in die periode. Ik huilde bijna altijd wanneer ik sprak over zaken die met God te maken hebben en wanneer ik bad. Dat was niet om dat ik verdrietig was, nee juist uit blijdschap! Omdat ik helemaal ontroerd werd door Gods liefde voor mij, persoonlijk.  

Een ander iets wat ik begon te ervaren was het besef van mijn zonde. Ik begon in te zien waar ik allemaal mee bezig ben geweest de afgelopen jaren. En ik realiseerde me wat een verdriet Jezus daar om gehad moet hebben, toen Hij me zo bezig zag. Ik begon mijn zonde te belijden en ik kon het bijna letterlijk van me af voelen vallen. De Heer Jezus nam mijn zonde weg omdat Hij daarvoor aan het kruis is gegaan. Ik was vrij van mijn verleden en kon opnieuw beginnen maar deze keer met God Jezus aan mijn zijde. Sterker nog met Jezus in mijn hart.

Ik was gered en zo voelde dat ook echt, ik was intens blij met Jezus en dat ben ik nog steeds. Mijn liefde voor Jezus groeit nog steeds. Jezus heeft mij getoond dat Hij echt De Weg, De Waarheid en Het Leven is!!!! Het is de Heilige Geest van God die ons in onze bestemming (wil) laten leven. En dat is: vol Vreugde in de nabijheid van GOD.

Het is bijna onbeschrijfelijk wat het met een mens doet wanneer hij of zij gered wordt door Jezus Christus. Het feit dat je een kind van de levende God bent, dat je gered bent uit de klauwen van de satan, dat je volledig rechtvaardig tegenover Jezus mag komen te staan en Hem bedanken voor Zijn verlossende werk aan het kruis op Golgotha zorgt dat je intens gelukkig bent en verlangt naar meer van Zijn Geest. Meer dan overwinnaar zijn in Jezus Christus. Mede heersen met Hem en dienstbaar zijn aan God de Vader is het mooiste wat er is.

Ben je het zat om als een speelbal van de duivel gebruikt te worden, van de ene verslaving naar de andere, je eigen leegte op te moeten vullen?

Geef je vandaag nog volledig over aan het Jezus Christus!
Nodig Jezus uit om in je hart te komen wonen en je vrij te maken van de zonde.
Geniet van God en want hij houdt enorm veel van ons allemaal!

Halleluja, alle eer aan God,


Bastiaan van de Wetering
Gouda