En als het nou toch eens waar is?!

Het is al 35 jaar geleden maar ik weet het nog als de dag van gisteren.
Ik ben geboren in een voorgangersgezin. Het Woord van God, de liederen van Joh. de Heer: het is me met de paplepel ingegeven. In mijn pubertijd ging ik me tegen alles afzetten. Misschien wel omdat veel mensen altijd zeiden: jij bent een dochter van de voorganger, je moet een voorbeeld zijn. Alles in me verzette zich daartegen.

Ik onderzocht alle wereldgodsdiensten en vond dat ze allemaal wel iets hadden. In Israel bezocht ik de Bahai tempel: dat was echt een mengelmoesje van alles.

In 1972 sprak Billy Graham in Duitsland. We waren in de gelegenheid om in Hilversum hem te zien en horen via een groot beeldscherm. En Billy ging praten zoals ik dacht. Elke wereldgodsdienst werd onder de loupe genomen en elke godsdienst had wel iets moois. Allen hadden wel gemeen dat je er zelf hard voor moest werken: bidden, vasten enz. en dan maar afwachten wat er na je dood met je zou gebeuren. En toen werd Billy even stil.................
Tot zijn stem door de microfoon riep: EN ALS HET NOU TOCH EENS WAAR IS?! Als het toch waar is dat de enige weg tot God de Here Jezus ? Is Hij dan wat jou betreft, voor niets gestorven? Als Hij dan terug komt, blijf jij dan achter?! Het was of ineens de schellen van mijn ogen vielen, ik voelde het diep in mijn hart. Ik wist met mijn verstand al heel veel, maar nu leefde het ook in mijn hart.
Nu jaren later, het leven is niet over rozen gegaan, weet ik me nog steeds gegrift in Zijn handpalm en door alles heen gedragen, elke dag, door Hem.

Dorien Dikkes