Je hoeft niet op te stijgen naar ongekende hoogte, want Ik ben bij je.
Je hoeft niet ver te reizen in nat gebied of droogte, want Ik ben bij je.
Altijd ben Ik geweest, dichtbij, Ik liet je gaan, in doen en laten vrij.
Dan ging je vaak niet op mijn wegen. En toch, ik liet je gaan, hield jou niet tegen.
Ik zag je dwalen, ver van mijn liefde en mededogen,
ook toen jij inzag, je had jezelf bedrogen.
De weg naar Mij terug, die leek te zijn verdwenen,
je hart werd zwaar en bitter ging je wenen.
Maar Ik hou zo van jou, nooit zal Ik jou verlaten!
Ik kom je tegemoet, al dwaal je door de straten.
De eenzaamheid, de regen, de mist en duisternis,
doorbreek Ik met mijn licht, omdat Ik jou zo mis!
Ik haal je weg vanwaar, mijn liefde jij moest ontberen,
haal jou terug naar huis, laat jou je hart bekeren.
Mijn liefde en mijn hart is groter dan jouw dwalen.
Kom mee terug naar Mij nu Ik je zelf kom halen,
en geef jouw liefde aan Mij, ga ook uit liefde leven,
en weet zoals Ik jou, jij anderen moet vergeven.

Jan Westerhof