Ik ben een persoon die niet alles klakkeloos aanneemt

Lieve mensen,
In de eerste plaats wil ik kort mezelf voorstellen. Ik ben Michiel, 32 jaar jong en van kinds af aan opgevoed met het evangelie. Hier ben ik heel blij mee, want het heeft er voor gezorgd dat ik veel bijbelkennis opgebouwd heb, doordat bij ons thuis veel uit de bijbel werd gelezen en we wekelijks naar de kerk gingen. Toch heeft mijn christelijke opvoeding mij nooit veranderd. In de bijbel staat: Gij helemaal anders, gij hebt Christus leren kennen. Er is een moment geweest in mijn leven dat ik persoonlijk de keus voor Jezus Christus heb gemaakt. Ik weet dat Hij voor mijn zonden gestorven is en dat Hij is opgestaan. Geweldig dat ik dat mocht ervaren. Er was 1 bijbeltekst die mij heel erg bepaald heeft dat ik afhankelijk ben van God. Het is Spreuken 3:5-6 "Vertrouw op de Heer met je hele hart, steun niet op je eigen inzicht, ken Hem in al je wegen, dan zal Hij je paden recht maken".

Hoe is dat nu tot stand gekomen? Ben ik door mijn christelijke opvoeding beinvloed? Ja, in zekere zin wel. Het is mijn referentiekader. Maar ik ben een persoon die niet alles klakkeloos aanneemt. Ik richt mij op feiten en gebeurtenissen die ik zelf meemaak. Ik spreek niet voor een ander. Zo was er een gebeurtenis in mijn leven. We waren op vakantie met een groep jongeren van de kerk om te getuigen op straat. Ze noemden het een Actieweek. Het thema van deze week was David en Goliath. Tijdens de bijbelstudie kwam naar voren dat David God dankte voor zijn overwinning op reus Goliath. Nog voor hij ten strijde ging, dankte hij al voor de overwinning. Wat een vertrouwen in God? Maar ik geloofde werkelijk, en nog steeds, dat dat mogelijk is. Als wij geloven en God danken voor wat Hij gaat doen, dan kan God werken.

Op die dag dankte ik God dat ik een persoon zou tegenkomen en hem het evangelie mocht vertellen, zonder haperen. Tijdens deze week gingen we op de dag dat ik bovenstaand gebed heb uitgesproken, een sportdag houden en een andere groep ging evangeliseren. Ik dacht: 'Ik heb God gedankt voor een persoon die ik het evangelie mag vertellen, ik moet evangeliseren.' Langs de tenten op de camping en ik kreeg met niemand een gesprek. 's Middags gingen we op straat evangeliseren, in Apeldoorn. Niemand met wie ik een gesprek kon voeren. Ik werd een beetje ontmoedigd. Ik ging op een bankje zitten, deed mijn button af (Hieraan waren we herkenbaar) en wilde een milkshake gaan halen. Op dat moment kwam er een man op mij af met een fiets aan de hand. Hij zei: 'Jij hoort ook bij die groep, niet'. Ik zei: Ja. Ik ben zwaar verslaafd en gebruik veel alcohol. Hierna weet ik dat de woorden uit mijn mond vloeiden. De man heb ik een telefoonnummer mogen geven van een plaatselijke gemeente en hij zei dat hij het nummer zou bellen.

Dit heeft mij zo bemoedigd en bevestigd dat God werkelijkheid is. Ik weet zeker dat Jezus Christus leeft en dat Hij voor mijn zonden is gestorven. Maar ik mag ook weten dat ik straks bij Hem mag zijn. Dit geldt niet voor mij alleen. De bijbel zegt: Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft opdat een ... ieder ... die in Hem geloofd, niet verloren gaat, maar eeuwig leven hebben. Op de plaats van ieder mag je je eigen naam invullen. God houdt van jou, Hij wil je leven veranderen.

Ik ben christen en die naam draag ik, omdat ik Jezus Christus navolg. Ik ben niet beter dan een ander persoon. Ik ben net als ieder ander zondig en ik heb God elke dag opnieuw nodig. Maar ik ben wel anders. Ik hoop iedere dag een klein beetje meer op Jezus te lijken. Ik hoop dat mijn getuigenis je mag bemoedigen, maar mocht je nog geen persoonlijke relatie met Jezus Christus hebben, dan hoop ik dat mijn getuigenis je aanmoedigt om je leven aan Hem te geven.

Groeten en God's zegen,

Michiel van Kalsbeek