Ik was 10 toen mijn ouders gingen scheiden (ik ben nu net 14) en vanaf ongeveer toen ben ik vragen gaan stellen. Hoe komt deze wereld er? Wat voor doel heeft het leven? Wie heeft mij gemaakt? Wat gebeurt er na de dood? Allemaal levensvragen waar ik antwoord op wilde. Toen ontdekte ik dat ik paranormaal begaafd was en ging ik het occulte in. Toen ben ik uitgekomen in wicca. Ik leefde helemaal daar voor. Het leek het antwoord op mijn vragen. De natuur om me heen, een godin met liefde, harmonie, en ik kon zelf alles regelen. Maar ik kwam met christenen in contact die mij vertelde dat ik slecht bezig was. Ik moest daar helemaal niks van hebben, ik had mijn geloof, zij hun eigen. Het christendom leek voor mij hartstikke saai, met een oud verhalen boek en elke zondag naar die suffe kerk! Maar toen begonnen er gekke dingen te gebeuren.

Ik verwondde mezelf en heb verschillende zelfmoordpogingen gedaan. De geesten die ik normaal ook wel eens zag, zag ik nu kwaadaardig. Ik werd helemaal gek, en was een soort van 'bezeten'. Iemand heeft me toen een keer meegekregen naar de kerk. En het was zo anders dan ik verwacht had! Ik kwam in een evangelische gemeente, en het was allemaal zo mooi! Helemaal niet saai, maar iedereen was daar zo vol liefde! Dat wilde ik ook, want ik had een leegte die ik gevuld wilde hebben! Ik begon te huilen en de voorganger heeft toen voor bevrijding gebeden. In die tijd baden veel mensen voor mij. Uiteindelijk ben ik met een overdosis pillen het ziekenhuis in gekomen. En toen wist ik dat ik bij God moest zijn. Want Hij heeft mij laten zien wat de ware macht achter het occulte is. Maar Hij heeft me overal uitgesleept! Het was wel een flinke stap voor mij omdat dat het enige was waar ik voor leefde.

Maar ik ben er samen met Jezus door heen gekomen. Hij heeft hele mijn leven veranderd, ik ben Hem zo dankbaar. Nu heb ik ook wel een beetje problemen, met mezelf een beetje. Maar ik voel weer dat Hij me eruit aan het redden is, want ondanks alles houdt Hij van me! Op 19 januari 2003, heb ik me laten dopen. Dat was zo'n mooie dag. Mijn dooptekst was psalm 121:5, daar staat: de Here blijft altijd bij mij, zoals mijn schaduw mij nooit verlaat, blijft ook Hij altijd bij mij. Die tekst geeft me heel vaak hoop als ik het niet zie zittten. Maar één ding weet ik zeker: ik wil nooit meer bij Jezus vandaan, en dat zal ook nooit lukken, want mijn schaduw raak ik nooit kwijt, en Hem dus ook niet! De duivel heeft verloren, 4 ever! Want Jezus is zo machtig, nog veel machtiger dan de dood! En de duivel kan mij mijn leven echt niet meer afnemen! Want ook al probeert hij dat, ik blijf gelukkig doordat Jezus voor mij gestorven is!!! Voor jou en mij!!!

Gods zegen,
Groetjes en liefs,

Kimberly