Ik ben net terug uit Limburg. Het pionierskamp 2003 zit er weer op. Mens, wat voel ik me moe, maar ook gelukkig en voldaan. 63 man, waarvan zoŽn 8 man/vrouw leiding. 55 kinderen in de leeftijd van 9-19 jaar.
Ze hebben gelachen, in spanning gezeten, gezongen, lekker gegeten, gedronken en veel te weinig geslapen. Ze zijn tot het uiterste van hun prestaties gegaan. Ze wilden winnen. Alle groepen wilden winnen, dat is de sport. Ze zorgden voor elkaar. De groten hielpen de kleinen. En ze maakten de bonte avond tot een feest, zoals een feest mag zijn. Maar ze hebben ook geluisterd, soms kon je een speld horen vallen… Het evangelie, Johannes 3:16 voor een ieder zo waar en actueel.
"No time to waste", was het thema van dit kamp en het kampliedje "kom zoals je bent" paste daar perfect bij.
Zouden de pioniers net zo geraakt zijn door dit oude liedje als ik?
Zou ik de enige zijn geweest die steeds ontroerde van het liedje "Jesus is my all in all", dat Joni en Henriette zo mooi zongen?
Zal de boodschap van het mooiste kado dat bestaat, de Genade, begrepen zijn?
Zal er iets van dit kamp blijven "hangen" bij de pioniers?
Deze gedachte bevat veel vragen, waar alleen onze Hemelse Vader het antwoord op weet. Mijn vragen vervagen en worden
vervangen door een verlangen
slechts nog te danken.
Zolang ik danken kan.
Theo Dikkes
31 mei 2003
| 
