Mijn naam is Huib en ik ben zo'n 30 jaar verslaafd geweest aan alcohol, iets wat mij is overkomen zonder dat ik dit eigenlijk wist.
Ik heb een christelijke opvoeding gehad, en ik pluk daar gelukkig nog steeds de vruchten van. Maar op mijn 12e begon ik al met vrienden flessen bier te stelen (op dat moment deed ik dus al 2 dingen verkeerd: stelen en drinken). Van huis uit had ik dat helemaal niet geleerd, mijn vader was destijds voorzitter van de geheelonthouders vereniging.
Voor mij zelf heb ik een heel goede jeugd gehad, daar lag het dus niet aan. Maar ik wilde gewoon doen wat God voor ons verboden had. Dat was op dat moment toch veel leuker, niet wetende dat dit mij tot een val zou brengen.
En dat kwam steeds meer naar boven en ik dwaalde daardoor meer en meer verder af. Op mijn 21e ging ik het huis uit en trouwde, en ging minder drinken (sociale controle).
Vanaf dat moment ging ik meer werken en daardoor meer verdienen wat weer ontaarde in wat meer drinkpartijen.
Jaren later kreeg ik een baan met wisselende diensten. Veel meer overdag vrij om daardoor wat bij te verdienen en dat dan weer om te zetten in alcohol. Het gezinsleven ontwrichtte en er kwamen strubbelingen. Dit heeft zo'n 18 jaar geduurd: een scheiding was onvermijdelijk.
En dat gebeurde in een tijd dat ik alleen maar aan mij zelf dacht en helemaal niet aan God of aan mijn vrouw en kinderen. De alcohol had mij in zijn macht.
Er braken tijden aan van depressie die ik met alcohol bluste en dan in een roes kwam waar ik verkeerde uitspraken en dingen ging doen. Heel wat keren in het ziekenhuis gelegen, tot 2 keer toe op een afkik afdeling voor alcohol. Er is in die jaren heel wat mis gegaan.
In de zomer van 1988 liep ik op een braderie en zag daar iemand met caligrafie schrijven een tekst die mij zo aangreep dat ik koud van binnen werd maar het bleek wel mijn omkering in mijn leven.
Hij schreef 'De voetstappen aan het strand' velen kennen het wel.

Op 26 november 1988 kwam God mij halen in het café. Ik stond aan de bar en een stem sprak door mij en ik zei tegen de kastelein: het is genoeg. ik stop er mee. En vanaf dat moment heb ik niet meer gedronken.
God heeft mij van de alcohol bevrijd. Ik leef nu zonder angst en vrees. God heeft mij wel gedaan.
Ik ben weer gehuwd en wandel samen met God aan mijn zijde en laat hem niet meer los. Want wij laten God los en Hij niet ons.
In 1997 ben ik samen met mijn vrouw textiel gaan bedrukken: van alles wat maar te drukken viel, maar ook daar kwam ik God tegen. Weg met de rommel en mijn Naam zal verheerlijkt worden.
Ik druk nu geselecteerde textiel en Christelijke prints. Want het is toch God, en niet Nike, Kappa of Adidas die de eer toekomt.
Laat uw geloof zien zonder te praten
Dit is een heel kort overzicht van mijn leven en bekering.
Wat er over is gebleven, komt samen met dit in een boekje te staan.

Ik wens u Gods rijke zegen toe.
Huib Cornelisse